کرسی- صدها صدا که سدها شکسته اند..

شماره اول نشریه ادبی اجتماعی کرسی منتشر شد.

kor30 — Mon, 04 Aug 2008 07:27:18 GMT

غزل انتخابی:

چنین گفت...

-جهان سوم :

آخر ساعت درس یک دانشجوی دوره ی دکتری نروژی ،سوالی مطرح کرد:استاد شما که از جهان سوم می آیید جهان سوم کجاست؟ ...... <ادامه مطلب را بخوانید>

داستان کوتاه :

شعر های عاشقانه

- شعری برای امروزم:

هنوز هستم من اینجا نفس می کشم/هنوز خط قرمز به دور هوس می کشم..... <ادامه شعر را بخوانید>

-حصار عشق:
ستم بزرگی بر من رفت/آنگاه که گمان بردی از حق خود به نفع من گذشته ای/و خود دلباخته ی پری مغروری بودی.... <ادامه شعر را بخوانید>

- هزیان می گویم:

در اين روزها من روزه‌ام/شعر مي‌جوم ، سيگار مي‌خورم/و هزيان كه لرزد به شعرم/به روي تنم....<ادامه شعر را بخوانید>

شعرهای اجتماعی

- مادربزرگ:

هر روز صبح كه از كنارت گذشته‌ام/انگار ز هر آرزو و اميدم گسسته ام/ اين زندگي صاحب ندارد فردا هم/شاید كمي آن طرف سر جايت نشسته‌ام... <ادامه شعر را بخوانید>

- محکمه الهی : خلیل جوادی

شعر آزاد

- برف و خاک:

می بارد، گویی ،خدا چونان دخترکان آذری ، الکش را می تکاند بر مجمر زمین ، آنگاه که می رقصند... <ادامه شعر>

ادبیات اس ام اسی

- تست هوش:

4تا سوأل هستش. باید اونها رو سریع جواب بدی. حق فکر کردن نداری، حالا بزار ببینیم، چقدر باهوش هستی ...

<ادامه تست هوش>

لحظه ها را به بند بکش!

- آیین..کرسی

آدم های دور و برمان

- خسرو شکیبایی: مرگ مرا نمی شناسد .

همه از شکیبایی می گویند. خوب هم هست. او بازیگر مهمی بود. ستاره ای بود. اما در این گفتن ها آنچه پنهان می کنند تاسف انگیز است....<ادامه را بخوانید>

در این پیچ ناسور بیمارستان:

- نگاهت را در کدامین سوگندها...:

اینجا درمانگاه عمومی بیمارستان نیکوکاری است.اینجا یاد می گیری که چشم از همه رازها برگیری و چشم بر کره ی کوچکی بدوزی که پیش از این جز زیبایی اش،پهنایش،عرضش،طول مژه اش تو را به خود نخوانده....
<ادامه مطلب را حتمن دنبال کنید>

معرفی کتاب

- سینوهه :

سینوهه کتاب خیلی خوبیه با اینکه آمون و آتن فرقی با هم ندارن!...

<ادامه مطلب>

- مکان های عمومی:

یه داستان تازگی آ خوندم که خیلی ازش خوشم اومد.هم قالبش قشنگ بود.مفهوم در مفهوم شده بود.و صحنه سازیش هم عالی بود....
<باز هم در این باره بخوانید>

وبگردی

- نامه به قادر متعال:

اوست كه نخستين هنگامه ها در گوش چپ و راستمان زمزمه شد. مي پرستيمش با هزارو يك اسم .كمي گذشت دلمان كه مي گرفت سهراب آهسته زمزمه كرد؛ باور كرديم .« و خدايي كه در اين نزديكي است .....»

<ادامه مطلب را بخوانید>

شعری برای امروزم

soheil — Mon, 14 Jul 2008 08:00:18 GMT

هنوز هستم من اینجا نفس می کشم

هنوز خط قرمز به دور هوس می کشم

به شهری که جای گل آهنگری است

چه رنجی برای طراوت برای هرس می کشم

چه عشقی؟ چه کشکی ؟! کجا راستی؟!

چه بیخود به دورم مداوم قفس می کشم

چقدر زود تبریز از یاد رفت

در این شهر تب خیز زیرا نفس می کشم

یکی گفت خط چوبه ات پر شده

چه داغی به دل از صدای جرس می کشم؟!

امضا : سهیل رها

سینوهه کتاب خیلی خوبیه با اینکه آمون و آتن فرقی با هم ندارن!

shian — Sun, 06 Jul 2008 10:54:18 GMT

پ.ن. آقا ما حال اس.ام.اس زدن به مدیر وبلاگ رو نداریم (احتمالا منظورم مهندس نیست ها!).تازه اگرم داشته باشیم نمی دونیم به کدوم شمارش اس.ام.اس بزنیم ـ فکر نکنید مدیر ما خدایی نکرده پول چند گروه خورده، ۱۷ تا آدمم کشته الانم متواریه چون اصلا اینطوری نیست و من از بچگی میشناسمش- اگرم بدونیم مطمئنیم که شماره ما رو سیو نکرده. تازه اگرم اشتباها سیو کرده باشه بدون خوندن اون فورا از یه جایی( که من نمیدونم تو گوشی های با کلاس دقيقاکجاست) گزینه دیلیت رو پیدا می کنه و اس.ام.اس ما رو به دیار باقی میفرسته .(البته فکر نکنید من سریال اس ام اس از دیار باقی رو میگم منظور من اون سریالیه که هستی توش بازی میکرديعني ميوه ممنوعه)

حالا با تمام این تفاصیل از اونجایی که ما* خیلی تیزیم (ولی نمیدونم چرا هیچکی،حتی هیچکی این تا حالا بمون نگفته -احتمالا همگی اون هیچکی ها اشتباها می ترسیدن از دستشون ناراحت شم واسه همینم بم نگفتن-) یه جایی واسه این رفیقمون می نویسیم که مطمئنیم هر ثانیه بیش از ۷ بار اونو چک میکنه( تا مبادا حکومتی ها ببندنش)

پس بنابر این حتما چیزی رو که الان میخوام بگم به دستش میرسه:

"آقا ما اگه بلد بودیم تو حال کسی نزنیم الان جیبامون پر بود از رفیق و رفیقه ،و صد البته تو هفت آسمون هم نه فقط چند تا ستاره بلکه کلی کهکشان داشتیم،حالا عزیزم تو که اینو میدونی اصلا خودت بم گقتی (شوخی کردم اینم هیچکی تا حالا بم نگفته)چرا می خوره تو ذوقت؟"

والسلام علی من اتبع و الهدی

*ما : در این نثر غیر ادبی و احتمالا بی ادبی به من اشا ره داره

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

اصلا کی گفته زبون فارسی زبون بدیه؟من که هر چی تو ذهنم بود رو تونستم با ش رو کاغذ بیارم (آره جون خودم)نخ سوزن(مخصوصا) از وقتی عربا بش حال دادن

خسرو شکیبایی چرا باید بمیرد؟

kor30 — Fri, 04 Jul 2008 10:26:18 GMT

رشرسانه ها همه از شکیبایی می گویند. خوب هم هست. او بازیگر مهمی بود. ستاره ای بود. اما در این گفتن ها آنچه پنهان می کنند تاسف انگیز است. شکیبایی با خود هر چه کرد چیزی پنهان نبود. پس بهتر است تمام شکیبایی را ببینیم و با آنچه بود و آنچه هستیم روبرو شویم و خود را از خودمان پنهان نکنیم. اینجا دیگر محل بازی نیست. بازی تمام شده است.

هفت تیر ۷tir.com به قلم پرویز جاهد : خسرو شکیبایی هیچگاه بازیگر محبوب و مورد علاقه من نبود اما بازیگر خوبی بود و در فیلم های مهمی مثل هامون، سارا، کاغذ بی خط، کیمیا و چند فیلم خوب دیگر بازی کرد. تنها نقشی که از شکیبایی دوست دارم بازی درخشان اش در سریال روزی روزگاری است که به اعتقاد من از بهترین سریال های تلویزیونی تولید شده پس از انقلاب است و تا کنون سریالی در حد و اندازه آن تولید نشده (در کنار کوچک جنگلی).

وقتی خبر درگذشت خسرو شکیبایی را در سن ۶۴ سالگی شنیدم، بسیار متاسف شدم اما اصلا تعجب نکردم چون از وضعیت جسمی بحرانی او تا اندازه ای باخبر بودم، اگرچه بسیاری از نویسندگان و هنرمندان سینمای ایران در پیام های تسلیت خود در روز گذشته آن را یک شوک خواندند و چنین نشان دادند که از این مرگ ناگهانی غافلگیر شدند. اما برخی نویسنده ها مثل امیرحسین جلالی در سایت سینمای ما نوشتند «خیلی ها انتظارش را داشتند. معجزه که قرار نبود اتفاق بیفتد». همه می دانستند که شکیبایی به شدت معتاد به مواد مخدر است و در هر محفل هنری که می رفتی از اعتیاد او حرف می زدند اما این عادت ما ایرانی هاست که ضعف های هنرمندان مورد علاقه مان را بعد از مرگ نادیده گرفته و آن را پنهان و لاپوشانی کنیم. این پنهان کاری و ریاکاری در جامعه هنری ایران به شدت رواج دارد تا حدی که گزارش های پزشکی نیز علت واقعی مرگ برخی آدم های سرشناس و محبوب را اعلام نمی کند و رسانه های داخلی نیز از گفتن حقیقت می پرهیزند. این در حالیست که اعتیاد شکیبایی چنان آشکار بود که داریوش مهرجویی در یکی از فیلم هایش با آن شوخی واضحی کرده بود .
علت مرگ شکیبایی را ایست قلبی نوشته اند. برخی سایت های خبری نیز مرگ او را به خاطر سرطان کبد اعلام کرده اند. من نمی توانم با قطعیت بگویم علت واقعی مرگ شکیبایی اعتیاد او بوده اما اگر بپذیریم که او دچار اعتیاد شدید بوده، پس می توان این احتمال را داد که مرگ زودرس و نابهنگام و تاسف آور این بازیگر محبوب سینمای ایران ناشی از اعتیاد به مواد مخدر بوده. هنرمندان زیادی در سال های اخیر بر اثر اعتیاد به مواد مخدر در سن های جوانی یا میان سالی از دست رفتند. افراد خلاقی که هنوز فرصت برای خلق آثار هنری داشتند اما به خاطر ضعف جسمی و بیماری ناشی از اعتیاد، نتوانستند نقش خود را تا آخر بازی کنند. هنرمندانی چون اکبر مشکین، پرویز فنی زاده، فرهاد و فروغی و شاعرانی چون نصرت رحمانی و م آزاد از جمله قربانیان اعتیاد بودند اما اصلا یا کمتر در بیوگرافی آنها از اعتیادشان به مواد مخدر گفته شده است. در این میان کار برخی هنرمندان مثل داریوش اقبالی استثناست که بعد از ترک اعتیاد، شجاعانه به اعتیادشان اعتراف کرده اند و با این کار خواسته اند دیگران از زندگی آنها عبرت گرفته و به راه آنها نروند.

من نگران سرنوشت تعدادی از خلاق ترین آدم های سینمای ایران هستم که آلوده مواد مخدرند و به دلیل همین مشکل، توانایی تکمیل پروژه های خود را ندارند و از این رو کمتر تهیه کننده ای حاضر است روی کار آنان سرمایه گذاری کند.

مرگ اسفناک شکیبایی ، شاید هشداری باشد برای جامعه هنری ایران که به بازنگری درونی خود بپردازد و علت واقعی مرگ های زودرس اعضای خود را ریاکارانه پنهان نکند بلکه به جای آن به کشف و ریشه یابی علت ها و انگیزه های روحی، مالی و اجتماعی آن پرداخته و در درمان و پیش گیری آن بکوشد. بهتر است که به خود دروغ نگوییم و از بیان حقایق تلخ واهمه نداشته باشیم .

حصار عشق

taranom — Wed, 11 Jun 2008 16:11:18 GMT

ستم بزرگی بر من رفت

آنگاه که گمان بردی از حق خود به نفع من گذشته ای

و خود دلباخته ی پری مغروری بودی

پری برای آزادی اش جشن گرفت

و در فراق بند عشق افسرد

به آوای تو گوش سپرد و تن به دریا داد

او به افسون حصارهایش دل باخته بود.

بندهایم.

بندهایم به من باز پس دهید.

حجم سترگ موج های آزادی برای اندام ظریف پری مغرور...

به آفتاب بگویید دیگرم شوق دیدار او نیست

چشمهایم دیرزمانیست با کورسویی گسیخته ی نور بیگانه است!

هزيان مي‌گويم...

soheil — Wed, 28 May 2008 15:43:18 GMT

در اين روزها من روزه‌ام

شعر مي‌جوم ، سيگار مي‌خورم

و هزيان كه لرزد به شعرم

به روي تنم

ز شش ريشتر هم كمي بيشتر

كه گر ماشين ريشتراشم بدين وضع بود

همين آينه‌ي روي ديوار هم

هراسان نمي‌بود از ديدنم

به يكبار اين دو انگشت آتش گرفت

و شعري كه سر خورد بر روي لب

فضاي اتاق پر شد ز دود

چه سخت است خودكار را ديدنم

در اين روزها كه من روزه‌ام

گرسنه است بي صاحب اين كاغذ آ- چهار

كتاب است سجاده ، مهرم قلم

جهنم كه پايان رسيد بسته جوهرم

در اين روزها كه من روزه‌ام

چو گوشواره آهنگ در گوش خود كرده‌ام

به ريتم قديمي همان ربنا

امان ،هي ، امان

چه وزني دهد ياد گوشواره‌ات به گوش

كه گوشي چو ناقوس در گوشه‌اي

درينگ و درنگ

چه آهنگ زشتي

نشنيده‌ام تا كنون اين جفنگ

و ديوار چپ چپ نگاهش به من

كه جيغ مي‌زند مادر خاطرم

به هنگام زاييدن لحظه بي‌كليد

كه شد چشم تو قفل بر چشم من

امان ، هي امان

دو چشمان مستت و مستي يادت

كه اين روزها ديده‌ام

دريغا حرام است

اين روزها روزه‌ام

عابر پياده نظام

soheil — Sun, 25 May 2008 16:47:18 GMT

يك دو سه چهار..... يك دو سه......قدم زدن در تهران چه خسته كننده شده است اين روزها.چشمانم مدام اين طرف و آن طرف لابه‌لاي دود و جمعيت دنبال چيزي مي‌گردد.پاهايم روي ريتم هميشگي جلو عقب نمي‌شوند.گاهي تند و گاهي آهسته.چراغها هم تا به ما مي‌رسند قرمز مي‌شوند.سه رنگ كه سهل است اگر سي رنگ هم داشتند سهم ما همين رنگ بود.پاهايم خيره ايستاند و هر چه چشمانم التماس مي‌كنند ، قدم از قدم بر نمي دارند.خبر.......دار. هول برم مي دارد نكند سكون اين دو پا نظم پاهاي عجول خيابان را به هم بزند.سرم را بالا مي كنم.اين مغازه آشناست

اشکهایت را کدامین سوی تاریخ به نظاره نشسته ام؟

taranom — Tue, 20 May 2008 18:08:29 GMT

تقدیم به تمامی مادران با سینه های بریده.

با سینه های بریده

دومین زن،این صیغه ی بی سوی شقی

پرده ی توجیه دنی

اعلان نابرابری

خنجری شد

و مادر با سینه های بریده

آناناسهای نخورده به طعم تلخ شیمی درمانی

شعری شد در دفتری

که جز سینه های بریده بر آن نقش نبست.

با سینه های بریده چشمانش پر شیر می شد

در سو سو ی حیات دلبندش

با سینه های بریده

می ایستاد تا نیفتد.

اپی ها پیاپی

دوختن های لایه در لایه

گوشت،گره،جلد،گره،زیر جلد

گره در گره

فریاد تا فریاد

درد در شادی

التهاب تولد

با سینه های ورم کرده

پر شد امروز با دردهای فروخورده

لب های دوخته

با سینه های بریده

امروز خسته از فلسفه

امروز بار دوشی بر دوش

دوش تا دوش

با سینه های دوشیده

خیالم پر می شد

برای کودک فریاد

و مادر با سینه های بریده

و سینه های ورم کرده

و سینه های دوشیده

قدم تا قدم

از این مریضخانه تا آن دیگری

شعری می شد بر دفتری

که جز سینه های بریده بر آن نقش نمی بست.

تست هوش

soheil — Wed, 14 May 2008 15:16:18 GMT

حالا كه داري اين مطلب رو مي‌خوني یادت باشه به خاطر این نیست که من فکر می کنم تو از من باهوش تری، OK؟
در ادامه این مطلب 4 تا سوأل هستش. باید اونها رو سریع جواب بدی. حق فکر کردن نداری، حالا بزار ببینیم، چقدر باهوش هستی.

آماده ای؟

ادامه مطلب رو كليك كن تا سوالات رو بگم.

تبليغات حرف اول را مي زند!!

soheil — Fri, 09 May 2008 15:25:18 GMT